Artikel kerkblad

Artikel voor het kerkblad “Hervormd en Gereformeerd Zwijndrecht” d.d. 06-04-23

Vorming Protestantse Gemeente te Zwijndrecht

Inleiding

De Gereformeerde Kerk te Zwijndrecht – Groote Lindt, de Gereformeerde Kerk te Zwijndrecht en de Hervormde Gemeente te Zwijndrecht zitten in een proces van samengaan. De intentie van de betrokken kerkenraden is om vanaf 1 januari 2024 verder te gaan als de Protestantse Gemeente te Zwijndrecht (PGZ). In het kerkblad van vorige week verwoordden de gereformeerde en hervormde predikanten en de diaconaal-missionair werker verbonden aan Het Badhuis hoe zij in het proces staan. De vragen die aan de orde kwamen:

• Welke rol heeft u als predikant in het proces van samengaan?
• Zijn er Bijbelwoorden te vinden die iets zeggen over de intentie, het doel van het proces van samengaan?
• Hoe staat u persoonlijk tegenover dit proces?
• Het proces heeft een organisatorische kant, maar kent zeker ook geestelijke aspecten. Hoe ziet u de verhouding tussen die beide kanten?

In dit artikel lezen we hun reacties op de overige vragen.

Ziet u mogelijkheden om de samenwerking tussen de wijkgemeenten te verbeteren als we straks een Protestantse Gemeente vormen en welke rol kunt u daarin spelen?

Ds. Eric Matser twijfelt geen moment: “Ja, ik zie veel mogelijkheden, alleen ik zal daar geen rol meer in kunnen spelen omdat ik Zwijndrecht ga verlaten. Ik ga zelf naar Ridderkerk en Rijsoord, twee gemeentes die per 1 januari 2024 één gemeente moeten gaan vormen. Mogelijk dat de ervaringen die ik daarop ga doen nog kunnen helpen in het fusieproces hier in Zwijndrecht. Ik zal mijn ervaringen zeker delen met jullie.” Ds. Steven Kafoe ziet concrete mogelijkheden als het gaat om de presentatie naar buiten (pers, social media, nieuw ingekomenen in Zwijndrecht, etc.), gezamenlijk jeugdwerk, een sterkere diaconie, bovenwijkse taken voor predikanten (bijvoorbeeld contactpersoon richting overheid, moskee, onderwijs etc.), het opzetten van nieuwe vierplekken zoals pioniersplekken en huisgemeentes. Gerben beantwoordt de vraag vanuit zijn ervaring als missionair-diaconaal werker in Het Badhuis: “Het Badhuis heeft al vanaf haar start een nauwe samenwerking met de andere gemeenten. Zo zijn er presentaties gegeven over Het Badhuis in andere kerken, steunen andere kerken Het Badhuis en op onze beurt proberen we kerken weer te helpen hoe zij beter kunnen aansluiten bij de mensen in de wijk. Op de cursus ‘van het weer naar de Heer’ komen mensen uit allerlei kerken en vallen kerkmuren weg. Verder zijn verschillende vrijwilligers werkzaam in Het Badhuis die afkomstig zijn uit verschillende kerken in Zwijndrecht. Ook is contact geweest bij het opzetten van een pioniersplek vanuit de Bethelkerk. Zonder fusieproces is deze samenwerking ook mogelijk, maar het fusieproces biedt nog meer kansen op mogelijke samenwerking in de toekomst waarin kerken gebruik maken van elkaars talenten en gaven.”

Voor welke grote uitdagingen/ opgaven/ roepingen staan we als gemeente van Christus in Zwijndrecht?

Ds. Annelene Metz-Brink verzucht: “Grote uitdagingen...zulke woorden kunnen verlammend werken. Ik denk dat het al heel wat is als we samen de lofzang gaande kunnen houden. Trouw zijn in wat we doen en waar we voor staan. Er zijn voor onze plaatsgenoten, in woord en daad en gebed.” Ds. Steven Kafoe valt haar bij: “De Godslamp brandend houden in onze kerkgebouwen, met minder geld, minder mensen etc. Een kleinere kerk is niet erg, mits ze haar toevlucht vindt in de naam van de Heer.” Volgens ds. Eric Matser is de eerste uitdaging om de huidige gemeenteleden ‘binnen’ te houden, ook tijdens het fusieproces. Daarna en daarnaast moeten we meer naar buiten treden, om er te zijn voor mensen die zoekende of ‘in nood’ zijn. Onze gemeentes zijn nu te gesloten en vooral gericht op de eigen gemeenteleden. Wij zijn als christenen ‘het zout der aarde’ en ‘het licht der wereld’ en zullen als zodanig ook binnen Zwijndrecht moeten gaan functioneren. Gerben Bremmer reageert: “Ook in Zwijndrecht is de secularisatie goed zichtbaar door het sluiten en verkopen van kerken. De grote uitdaging is dat we als kerken ons heroriënteren op de missionaire roeping van de kerk. Hieruit zal zichtbaar worden dat de kerk op boven/binnen en buiten gericht is. Waar de kerk 100 jaar geleden alleen zending in het buitenland als buiten had, is dit de laatste jaren snel veranderd. Deze verandering zorgt ervoor dat veel kerken en predikanten hiervoor niet zijn toegerust en dat daarmee het naar buiten gericht zijn niet vertaald is naar elk aspect van kerk zijn zoals de preek, het pastoraat, jeugdwerk, etc. De kerk in Zwijndrecht zal geduldig zich moeten heroriënteren op haar roeping, zich laten toerusten op het missionaire werk en hierin geduldig aan de slag gaan achter Jezus aan. De focus naar buiten, zal de kerken automatisch ook verbinden.”

Wat is uw wens/ droom voor de Protestantse Gemeente in het geheel en hoe verhoudt die zich t.o.v. de droom voor uw wijkgemeente?

Ds. Steven Kafoe: “Ik hoop dat we na het samengaan ook concreet aan de slag gaan om elkaar te versterken. We hebben er allen belang bij dat de bestaande vierplekken blijven. Voor mijn eigen wijkgemeente hoop ik dat we dit steeds meer gaan beseffen en ook onszelf openstellen om van de andere wijkgemeentes te leren, en onze kennis en kunde te delen met hen die daarmee geholpen zijn.” Ds. Eric Matser vult aan: “Mijn wens en droom is dat christenen meer oog krijgen voor elkaar ongeacht tot welke gemeente zij horen. Samen kunnen we veel meer dan elke gemeente op zich. We hebben elkaar nodig om staande te blijven en te voorzien in voldoende ambtsdragers en vrijwilligers.” Gerben wenst dat elke (wijk)gemeente op haar plek zich geroepen weet om de blijde boodschap bekend te maken aan de mensen die wonen rond de kerk en daarvoor tot betekenis te zijn. Ieder op zijn of haar manier die aansluit bij de identiteit van de gemeente. Juist door die verscheidenheid, spreek je verschillende doelgroepen aan en kunnen we als kerken elkaar helpen en naar elkaar doorverwijzen. Voor ds. Annele Metz-Brink vallen de droom voor de PGZ en voor haar wijkgemeente samen: “Dat we elkaar aanmoedigen en helpen om - op de plek waar we gesteld zijn - op onze eigen manier Christus na te volgen.”

Wat zou u willen zeggen tegen gemeenteleden die om principiële of andere redenen moeite hebben met het idee van samengaan?

“Ik zou niet beginnen met iets te zeggen” reageert ds. Annele Metz-Brink, “maar met luisteren. Waar zit de moeite? Kunnen we de samenwerking op zo'n manier gestalte geven dat aan hun bezwaren of angsten tegemoetgekomen wordt?” Ds. Steven Kafoe sluit zich bij haar aan: “Ik zou ook eerst eens willen luisteren naar hun bezwaren. En daarna willen zeggen dat de kerk geroepen is om telkens nieuwe wegen te vinden in een turbulente tijd. Samengaan biedt ons voordelen om dat op een betere manier te doen.” Gerben vult aan: “Ik zou tegen iemand die er moeite mee heeft dit zeggen: “Laat horen wat u redenen zijn en maak deze vooral bekend bij uw kerkenraad.” voor alle betrokkenen in dit proces geldt: zoek in eerste instantie de relatie en ga vanuit die relatie met elkaar in gesprek.” Ds. Eric Matser sluit af: “Samen staan we sterker dan alleen. Laten we vooral kijken naar wat we gemeenschappelijk hebben in plaats van naar de verschillen. Niemand heeft dé waarheid in pacht en samen zijn we in staat om meer te begrijpen van Gods liefde en die door te geven aan de mensen om ons heen die het evangelie keihard nodig hebben!”